บทที่ 151 ไม่ป่วน ไม่ใช่ไฟ

"ป้อ" ไฟส่งเสียงเรียกขณะที่คนเป็นพ่อกำลังขับรถกลับบ้าน ส่วนตนเองนั่งอยู่เบาะเดียวกับตังเม ทำตัวติดตังเมยิ่งกว่าเงา

"ครับ" ภีมขานรับลูกชาย

"ป้อ กิงข้าว ข้าวๆ" เด็กน้อยใช้สองมือลูบท้องตนเองไปมาแสดงให้เห็นว่าตนหิวมากมาย

"หิวแล้วเหรอครับ" หลังจากออกจากฟาร์มโคนม เด็กๆ กินขนมไปพอสมควร จึงตกลงกันว่าจะกลับไ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ